7 maja 2025 r. otrzymałem propozycję namalowania obrazu na ścianie. W Domu Głównym Towarzystwa Chrystusowego dla Polonii Zagranicznej w Poznaniu rozbudowano kaplicę, w której spoczywa w sarkofagu współzałożyciel i przełożony Generalnego Towarzystwa Chrystusowego dla Polonii Zagranicznej Sługa Boży ks. Ignacy Posadzy. Rozbudowa kaplicy spowodowała dodanie kolejnych okien z filarem. Od wielu lat na filarach pomiędzy oknami były namalowane trzy Tajemnice Różańca Świętego. W powstałym, pustym miejscu (81×246 cm) należało dodać brakującą Tajemnicę Światła. Ponieważ byłem po lekturze „Miłości Eucharystycznej” Jana Marii Vianneya, to zaproponowałem namalowanie części piątej Tajemnicy Światła, Ustanowienia Eucharystii. Obraz miał być możliwie dopasowany kolorystyką i formą do istniejących już w kaplicy obrazów autorstwa Wandy Gałczyńskiej z ok. 1975 r. Śp, pani Gałczyńska od 1963 r. była ilustratorką w miesięczniku katolickim „Msza Święta”, wydawanym od roku 1936 do dzisiaj, którego redakcja znajdowała się na terenie SChr w Poznaniu. Istniejące obrazy w kaplicy były wykonane techniką mieszaną tj. tempera z barwioną emulsją na suchej ścianie gipsowej. A więc nie były to freski. Obrazy przez lata bardzo ściemniały, a ich próba odświeżenia nie powiodła się. Dlatego pozostało mi użyć podobnej techniki „al secco” i dostosować się kolorystyką i użytymi przez autorkę atrybutami. W moim projekcie nawiązałem do centralnej postaci Jezusa ujętej w najstarszym typie aureoli zwanym mandrolą (z włoskiego migdał), włączyłem także koronę, orła jako znak chrystusowców oraz błysk gwiazdy. Całość starałem się wykonać w stylu autorki, czyli ilustracyjnie, z powstrzymywaniem się od zbyt realistycznego malarstwa. Inspiracją do sceny głównej w moim projekcie był fragment obrazu ‚Ostatnia Wieczerza” z 1423 roku autorstwa Stefano di Giovanni znanego jako Sassetta (rozmiar oryginału 24×38 cm). Był to fragment ołtarza w kościele Karmelitów namalowany na zamówienie cechu handlarzy wełną (Arte della Lana). Obecnie obraz znajduje się w Muzeum Narodowym w Sienie. Obraz jest na potrzeby projektu wykadrowany, a postacie zmodyfikowane. Kolory szat pochodzą z najbardziej wiarygodnego źródła, jakim jest „Ostatnia Wieczerza” Leonarda da Vinci. Dlatego św. Piotr nosi w przewadze turkus, św. Jan zieleń, Judasz żółć i rude włosy, św. Juda Tadeusz szarości. Zgodnie z tradycją Judasz jako jedyny jest przedstawiony bez nimbu. Natomiast głowa Pana Jezusa została zmieniona na inną. Pochodzi w części z najstarszego wizerunku Jezusa Pantokratora z klasztoru św. Katarzyny pod górą Synaj z ok. 600 r. oraz w części z wizerunku Jezusa Pantokratora z Góry Athos w Grecji. Całość prac malarskich wraz z projektem trwała około dwóch miesięcy. Za współpracę przy projektowaniu i podpowiedzi merytoryczne dziękuję: ks. dr Markowi Grygielowi SChr, ks. sup. Ryszardowi Szymanikowi SChr, ks. Mario-Marianowi Jachymowi SChr oraz Marzenie Karpińskiej. To był piękny, formacyjny czas pracowicie spędzony przy sarkofagu Sługi Bożego księdza Ignacego Posadzego. Dzięki Ci Boże za tę pracę!
Proces powstawania obrazu:
